Dziennik Jutra

Rys. Nicola Poussin, Jan Chrzciciel udzielający chrztu ludowi (1635 r.) Kiedy narodziłem się na nowo, wszystko wokół stało się takie inne, takie do odkrycia. Wielkimi ze zdziwienia i zachwytu oczami obserwowałem tą dotychczas nieznaną mi rzeczywistość. Chłonąłem ten zalew informacji oraz inspiracji, który grał na mojej duszy jak zawodowa harfistka na … swoim instrumencie. To wszystko było takie dziewiczo piękne. Jak pierwszy raz spotkałem moją żoną byłem trochę zażenowany i trochę zafascynowany. Zażenowany własnym bełkotem oraz własną nieudolnością i niezgrabnością, jakbym istotnie stał się słoniem w składzie porcelany – strach się ruszać. Zafascynowany byłem nią, każdym centymetrem jej twarzy; jej spojrzeniem, które unosiło się ponad moją skromną i niezauważalną osobą; każdym uśmiechem, na który mógłbym się gapić godzinami z rozbrajającą miną słodkiego szczeniaka, czy każdym ruchem, który wydawał się być tańcem, który z gracją umie wykonać tylko delikatna chmurka poran...

To co powinno być normą jest dzisiaj nazywane ruchem, w znaczeniu aktywności jakiejś grupy ludzi. Jeżeli nazywamy siebie ewangelicznie wierzącymi chrześcijanami, to uczciwość wobec własnej wiary nakazywałaby przyjrzenie się temu zagadnieniu, i być może, odnowieniu własnego spojrzenia na eklezjologię. Ja dziękuję Bogu za to co współcześnie nazywamy „kościołem domowym”, który jak nazwa wskazuje gromadzi się w moim domu, a co tak naprawdę biblijnie jest normą i nikt nie dodaje do tego przymiotnika domowy.

ἽΝΑ ΠΆΝΤΕΣ ἛΝ ὮΣΙΝ (J 17:21) OIKOUMENE oznacza świat zaludniony – obszary na kuli ziemskiej stale zamieszkane i wykorzystywane. Początkowo za ekumenę uważano tylko obszar znany ludności kręgu śródziemnomorskiego. Obszary nieznane uważane były błędnie za niezamieszkane i nazywano ją anekumeną . Sobór Trydencki SESJA l za pontyfikatu papieża Pawia III (niedziela 13 grudnia 1545) Wielebni i czcigodni Ojcowie! Czy zgadzacie się, aby postanowić i ogłosić, że na cześć i chwałę świętej i niepodzielnej Trójcy, Ojca i Syna, i Ducha Świętego, rozpoczyna się i podejmuje obrady święty i generalny Sobór Trydencki, dla wzrostu i wywyższenia wiary oraz religii chrześcijańskiej, WYKORZENIA HEREZJI, POKOJU I JEDNOŚCI KOŚCIOŁA , odnowy duchowieństwa i ludu chrześcijańskiego, poskromienia i zniszczenia wrogów imienia chrześcijańskiego? (Dekret o rozpoczęciu soboru) *** SESJA 2 za pontyfikatu papieża Pawła III (czwartek 7 stycznia 1546) [5] S...

LIST DO RZYMIAN ROZDZIAŁ 1:1 – 17 Paweł jak wyznaje nigdy nie był w Rzymie. Kościół w Rzymie nie jest jego „dzieckiem”, a jak przypatrzeć się wstępowi Pawła do listu, to Kościół w Rzymie być może o nim słyszał, ale osobiście go nie zna wobec tego Paweł się przedstawia (w. 1 – 7), a w dalszej części (w. 8 – 17) przedstawia Rzymianom swoje motywacje. Niektórzy bibliści uważają, jak prof. Bob Utley, że wersety 16 – 17 przedstawiają temat listu, tezy, które Paweł dalej rozwija w formie ewangelii. Peter Ellis zaś widzi dwa przewodnie tematy listu: ww. 10 – 13 to chęć przybycia Pawła do Rzymu, a następnie ww. 14 – 17 to chęć głoszenia ewangelii w Rzymie. Przedstawiam te dwa sposoby podejścia jako ilustrację dla przeciętnej interpretacji listu do Rzymian. PODZIAŁ ww. 1 – 6 Paweł dowodzi swego autorytetu apostolskiego Uważam, że Paweł przedstawia się Rzymianom jako posiadający autorytet od samego Boga apostoł posłany przez Pana do głoszenia Ewange...