Dziennik Jutra

Skrypt nagrania Tak wielu ludzi ma problem z tymi wersetami w Biblii widząc w nich okrutne i bezsensowne działanie Boga Starego Testamentu. Wielu nie może zrozumieć, jak miłosierny Bóg może być tak okrutny i spełnić zachciankę obrażonego proroka mordując dzieci, które wznoszą głupie okrzyki na widok nadchodzącego Elizeusza. Ale pytanie jakie się pojawia to „czy naprawdę tekst z 2 Krl mówi o tym”? Przyjrzyjmy się samemu tekstowi i sprawdźmy słuszność wielu tłumaczeń, które narzucają nam sposób w jaki interpretujemy ten fragment. Najpierw Kontekst. Kontekstem tego co dzieje się w 24 wersecie 2 Krl 2 jest przekazanie autorytetu prorockiego Elizeuszowi przez Eliasza. Sytuacja ta ma miejsce w dalszej części tego rozdziału kiedy po wniebowzięciu Eliasza, w wersecie 15. Elizeusz płaszczem rozdziela wody, tak samo jak robi to Eliasz w w. 8. Autorytet prorocki Elizeusza uznali inni prorocy z Jerycho widząc jak Elizeusz rozdziela wody Jordanu. Zanim to jednak następuje obaj ...

„ Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, aby obwołał rok łaski od Pana. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli .”( Łk 4:16-21 )(BT) Tymi słowami z proroka Izajasza Jezus rozpoczął swoją działalność nauczycielską. Dlaczego wybrał Izajasza i jego słowa wykorzystał, aby zaznaczyć po raz pierwszy tak dobitnie kim jest i jaka jest Jego rola? Człowiek imieniem Izajasz, a właściwie Jeszajahu (Yesha'yahu) co oznacza „Jahwe jest zbawieniem”, uznany przez tradycje zarówno rabiniczną, jak i chrześcij...

Kościół Rzymskokatolicki czci Maryję jako Matkę Boga i przypisuje jej uwielbienie zwane w teologii katolickiej hiperdulią czyli specjalnym uwielbieniem, w odróżnieniu od dulii czyli uwielbienia należnego katolickim świętym czy latrii czyli czci należnej tylko Bogu. Zastanawiać może fakt w jaki sposób wierny kościoła ma w praktyce rozgraniczać jaki rodzaj dulii czy latrii oddaje w danej chwili i czy w ogóle przeciętny wierny Kościoła Rzymskiego jest w stanie odróżnić i wymienić te teologiczne różnice w chwale zanoszonej do Maryi, świętych i Boga. Ale nie to jest przedmiotem tego rozważania. W V w n.e. na coraz mocniejszą pozycję kultu Marii jako Theotokos (Noszącej Boga) czyli Bożej Rodzicielki odpowiedział patriarcha Konstantynopola Nestoriusz, który twierdził, że Maryi przysługuje tytuł Christotokos czyli Rodzicielki Chrystusa. Na to nauczanie gwałtownie zareagował Cyryl Aleksandryjski, patrarcha nomen omen Aleksandrii i wraz ze swoimi ludźmi wyruszył do Efezu by tam zapoczątk...