Dziennik Jutra

W poprzedniej części punktem zainteresowania stała się, reprezentowana w Edykcie Tesalońskim przez pontifeksa Damazego tradycja, która stała się pierwszą podwaliną nowej religii rzymskiej czyli chrześcijaństwa katolickiego. Teraz, zgodnie z porządkiem wymienionych w edykcie tradycji, należy się przyjrzeć drugiej tradycji reprezentowanej przez biskupa Piotra z Aleksandrii. O samym biskupie Aleksandrii Piotrze II nie ma zbyt wiele informacji. Był następcą św. Atanazego, którego był uczniem, a sam Atanazy wskazał go na swoje miejsce. Jego wybór na biskupa Aleksandrii potwierdził nie kto inny jak Damazy I. Piotr musiał uciekać z Aleksandrii po tym jak zmusili go do tego Arianie i udał się do Rzymu skąd powrócił do Aleksandrii na dwa lata przed wydaniem edyktu, a zmarł rok po jego wydaniu. W Kościele Rzymskim oraz kościołach ortodoksyjnych jest czczony jako święty. Według tradycji założycielem kościoła w Aleksandrii był ewangelista Marek, który podobno był też jego biskupem i od...

Kościół Rzymskokatolicki czci Maryję jako Matkę Boga i przypisuje jej uwielbienie zwane w teologii katolickiej hiperdulią czyli specjalnym uwielbieniem, w odróżnieniu od dulii czyli uwielbienia należnego katolickim świętym czy latrii czyli czci należnej tylko Bogu. Zastanawiać może fakt w jaki sposób wierny kościoła ma w praktyce rozgraniczać jaki rodzaj dulii czy latrii oddaje w danej chwili i czy w ogóle przeciętny wierny Kościoła Rzymskiego jest w stanie odróżnić i wymienić te teologiczne różnice w chwale zanoszonej do Maryi, świętych i Boga. Ale nie to jest przedmiotem tego rozważania. W V w n.e. na coraz mocniejszą pozycję kultu Marii jako Theotokos (Noszącej Boga) czyli Bożej Rodzicielki odpowiedział patriarcha Konstantynopola Nestoriusz, który twierdził, że Maryi przysługuje tytuł Christotokos czyli Rodzicielki Chrystusa. Na to nauczanie gwałtownie zareagował Cyryl Aleksandryjski, patrarcha nomen omen Aleksandrii i wraz ze swoimi ludźmi wyruszył do Efezu by tam zapoczątk...