Dziennik Jutra

Historia, która dzieje się w ogrodzi Eden nie kończy się na tym, że Bóg osadził Adama w tymże ogrodzie, dał mu kobietę – żonę i odtąd żyli wiecznie i szczęśliwie. Niestety tak jak pierwsza część tej historii jest redukowana do metafory stworzenia ludzi, tak część druga jest często jeszcze bardziej redukowana do poziomu nieszkodliwej bajki. Ludzie często są w stanie szybciej uwierzyć w to, że istnieje Hogwart wraz z Harry Potterem, niż w to, że jakiś wąż przy pomocy jabłka mógł coś ludziom zrobić. Rys. Obraz Tycjana, Adam i Ewa Jeśli tak odczytamy tą historię, jeżeli zobaczymy w niej dwoje golasów biegających po owocowym sadzie i węża pełzającego po drzewie, który ogonem podaje kobiecie jabłko, to rzeczywiście można by to uznać za dość idiotyczną i nieszkodliwą bajkę. Gdyby ta historia rzeczywiście przedstawiała to co my sobie wyobrażamy kiedy ją czytamy to trzeba byłoby przyznać, że pierwsza para ludzi to totalni idioci i frajerzy, oraz w sumie dobrze, że Bóg ich wyrzucił ...

Rys. Stworzenie Adama, fresk Michała Anioła Któż z nas nie słyszał biblijnego opisu stworzenia człowieka. Praktycznie natychmiast przed naszymi oczami staje para szczęśliwych i uśmiechniętych nudystów. Większość z nas słysząc lub czytając ten fragment z Pierwszej Księgi Mojżeszowej traktuje go, w przypływie dobrej woli, jako mit, ale najczęściej jako bajkę porównywalną do opowieści o wróżkach i skrzatach zasłyszanych w dzieciństwie. Czy ten tekst biblijny może być traktowany z tak dużą dawką politowania? Czy rzeczywiście mamy uzasadnione racje by podchodzić do historii człowieka z pierwszych stron Biblii jak do zwykłej bajki? Czy z pełną uczciwością możemy powiedzieć, że treść drugiego rozdziału Pierwszej Księgi Mojżeszowej jest tylko mitem lub co najwyżej alegorią, która ewentualnie opisuje fakt stworzenia człowieka przez Boga? Preludium do tej historii znajdziemy w pierwszym rozdziale Pierwszej Księgi Mojżeszowej w 26 wersecie: „ Bóg też powiedział: Uczyńmy ludzi n...