Dziennik Jutra

W poprzedniej części punktem zainteresowania stała się, reprezentowana w Edykcie Tesalońskim przez pontifeksa Damazego tradycja, która stała się pierwszą podwaliną nowej religii rzymskiej czyli chrześcijaństwa katolickiego. Teraz, zgodnie z porządkiem wymienionych w edykcie tradycji, należy się przyjrzeć drugiej tradycji reprezentowanej przez biskupa Piotra z Aleksandrii. O samym biskupie Aleksandrii Piotrze II nie ma zbyt wiele informacji. Był następcą św. Atanazego, którego był uczniem, a sam Atanazy wskazał go na swoje miejsce. Jego wybór na biskupa Aleksandrii potwierdził nie kto inny jak Damazy I. Piotr musiał uciekać z Aleksandrii po tym jak zmusili go do tego Arianie i udał się do Rzymu skąd powrócił do Aleksandrii na dwa lata przed wydaniem edyktu, a zmarł rok po jego wydaniu. W Kościele Rzymskim oraz kościołach ortodoksyjnych jest czczony jako święty. Według tradycji założycielem kościoła w Aleksandrii był ewangelista Marek, który podobno był też jego biskupem i od...

Od początku swego istnienia, aż po dziś dzień Kościół Rzymski, zwany też rzymsko – katolickim, podkreśla, przez nauczanie swoich soborów i papieży, że istnieje od samego początku czyli że sięga do czasów Jezusa oraz czerpie swoje źródło w zesłaniu Ducha Świętego. Ze wszech miar różnej maści teologowie katoliccy i historycy kościelni próbują wykazać jego ciągłość do Apostoła Piotra. Biorąc pod uwagę katolickość Ciała Chrystusowego (od gr. καθολικος katholikos – powszechny) to rzeczywiście jest ono powszechne czyli otwarte na każdego kto zechce uwierzyć w Jezusa Chrystusa, Mesjasza i Pana, kto zechce przyjąć Jego zbawienie i zostać na nowo zrodzonym z wody i Ducha (J 3:3-8). To Ciało Chrystusowe trwa od samego początku, natomiast biorąc pod uwagę instytucję Kościoła Katolickiego, którego spadkobiercami dzisiaj jest Kościół Rzymsko – katolicki oraz kościoły prawosławne, to oczywistość istnienia tego kościoła od czasów apostolskich nie jest już taka oczywista. Wielu łączy pows...

W dzisiejszym rozumieniu świętość to bogobojność, pobożność połączone z życiem pełnym cnót i wartości. Specjalnie nie piszę o wartościach chrześcijańskich ponieważ takie pojęcie świętości nie jest obce innym religiom jak islam, buddyzm czy aminizm. Życie pełne cnót ustalonych przez kanony zachowań i wierzeń tych religii jest uznawane za życie święte, a osoba przeżywająca takie życie jest uznawana za świętą. Słownik języka polskiego podaje nam znaczenie słowa święty: cnotliwy, sprawiedliwy, bardzo dobry, godny czci i szacunku, nietykalny, uznany za zbawionego, kanonizowany przez Kościół, godny kultu. Dokładnie taki obraz świętego maluje się w naszych umysłach kiedy słyszymy takie imiona jak święty Paweł, święty Piotr czy święta Kunegunda. W języku polskim wyraz święty pochodzi od staropolskiego wyrazu swiety czyli mocny lub pełen mocy np. prawdziwe imię słowiańskiego bóstwa znanego nam jako Światowid brzmiało Świętowit czyli Swiety Wit co oznacza Mocny Pan. Słowiańskie okreś...