Dziennik Jutra

Przeczytałem pewien artykuł na stronie, której autor podaje się za katolickiego apologetę. Temat wydał mi się interesujący i ważny, tym bardziej, że na pozór można przyznać autorowi rację i stwierdzić „Wow! Paweł z Tarsu rzeczywiście modli się za zmarłego. Jeśli on to robi, to musi być prawda!” Takie jest też założenie autora, który stara się udowodnić praktykę modlitwy za zmarłych za biblijną. Oczywiście dla Kościoła Rzymskokatolickiego taka praktyka nie musi być biblijna, a wystarczy, że jest częścią tradycji Kościoła, natomiast dzisiaj w czasach powszechnego dostępu do Biblii, nawet w KRK zasada biblijności powoli staje się zaraźliwa, więc wszystko udowadnia się jako biblijne. Autor tekstu wychodząc z 19 wersetu 4 rozdziału drugiego listu do Tymoteusza  ( Pozdrów Pryskę i Akwilę oraz dom Onezyfora. )  twierdzi, że ponieważ Paweł pozdrawia dom Onezyfora, a nie jego samego, to oznacza, że ów człowiek nie żyje, wobec tego modlitwa Pawła z 16 wersetu 1 rozdziału tegoż ...

ἽΝΑ ΠΆΝΤΕΣ ἛΝ ὮΣΙΝ (J 17:21) OIKOUMENE oznacza świat zaludniony – obszary na kuli ziemskiej stale zamieszkane i wykorzystywane. Początkowo za ekumenę uważano tylko obszar znany ludności kręgu śródziemnomorskiego. Obszary nieznane uważane były błędnie za niezamieszkane i nazywano ją anekumeną . Sobór Trydencki SESJA l za pontyfikatu papieża Pawia III (niedziela 13 grudnia 1545) Wielebni i czcigodni Ojcowie! Czy zgadzacie się, aby postanowić i ogłosić, że na cześć i chwałę świętej i niepodzielnej Trójcy, Ojca i Syna, i Ducha Świętego, rozpoczyna się i podejmuje obrady święty i generalny Sobór Trydencki, dla wzrostu i wywyższenia wiary oraz religii chrześcijańskiej, WYKORZENIA HEREZJI, POKOJU I JEDNOŚCI KOŚCIOŁA , odnowy duchowieństwa i ludu chrześcijańskiego, poskromienia i zniszczenia wrogów imienia chrześcijańskiego? (Dekret o rozpoczęciu soboru) *** SESJA 2 za pontyfikatu papieża Pawła III (czwartek 7 stycznia 1546) [5] S...

W poprzednich częściach poruszyłem temat tworzenia się tradycji katolickiej z perspektywy dekretu Tesalońskiego, którym cesarz Teodozjusz powołał do życia nową religię rzymską w postaci Kościoła Katolickiego, którego sukcesorem dzisiaj są kościoły prawosławne oraz Kościół Rzymski oficjalnie zwany rzymsko – katolickim. Pokrótce prześliznąłem się po tym temacie próbując pokazać tylko najważniejsze, moim zdaniem, zagadnienia odsłaniające źródła różnych dogmatów, które określają dziś i konstytuują Kościół Rzymski. W tej trzeciej i ostatniej części chcę się skupić na papieskim aspekcie Kościoła Rzymskiego. Nie jest moją rolą, ani moją wolą wyjaśnianie wszystkich problemów związanych z tzw. urzędem piotrowym. Nie chcę też wdawać się tutaj w jakikolwiek spór teologiczny, ani też uprawiać apologetyki czystego Słowa Bożego. Za to chce ukazać pozycję papieży rzymskich na podstawie cytatów z dokumentów Kościoła Rzymskiego, wypowiedzi samych papieży oraz innych katolickich hierarchów czy au...